انگبین، عسل طبیعی و محصولات زنبور عسل ( ژله رویال و ..) زنبورداری

موم زنبور عسل، شاهكار معماری

موم زنبور عسل

زنبورهای جوان بعد از تغذیه نوزادهای جوان لاروها و شفیره‌ها با ژله سلطنتی، در ساخت كندو شركت می‌كنند. عسل مصرف شده و بعد از 24 ساعت همراه با بسیاری از زنبورهای دیگر در وضعیت معلق آرام می‌گیرد، 8 غده موم‌ ساز در زیر شكم زنبورهای جوان تكه‌های صفحه ای كوچك موم ترشح می‌كنند. این بشقابكها بوسیله زنبور عسل تراشیده، جویده و با اضافه نمودن بزاق و انواع آنزیم ها، نرم و خمیری می شوند. زمانیکه این بشقابکها جویده شدند، به شان می‌چسبند و چند بار مجدداً جویده می‌شوند، بالاخره قسمتی از این شاهكار معماری، حجرات شش گوش، ساختمان 20 گرمی كه می‌تواند 1000 گرم عسل را نگهدارد، را بوجود می‌آورند.

 موم مثل بتن برای دهانه خانه ‌شان عسل استفاده می‌شود و وقتی كه با مقداری بره موم مخلوط گردد، نوزادها، لاروها و شفیره ها را از بیماریهای عفونی و تلف شدن حفاظت می کند. علاوه بر بره موم، موم نیز برای پر كردن شكاف‌ها و پوشاندن اشیاء خارجی در كندو بكار می‌رود. مومی كه توسط زنبوردار جمع‌آوری می‌گردد آن است كه در ساخت شان بكار می‌رود. زنبورداری با كندوی قاب دار، موم را تقریباً از قسمت درپوش و سمت فوقانی حجرات عسل تولید می‌كند.

قرنها پیش، به ارزش موم زنبور بعنوان بهترین ماده برای شمع‌سازی پی برده بودند. قبل از پیدایش مومهای نفتی ارزان، از چربی حیوانی آب كرده برای شمعهای ارزان و موم تقلبی استفاده می‌شد. جواهرسازان و صنعتگران قدیمی می‌دانستند چگونه اشیاء ظریف از موم بسازند و بعد آنها را در قالب فلزات قدیمی قرار دهند. رنگهای تابلوهای نقاشی دیواری و شمایل‌های قدیمی، حاوی موم زنبور هستند كه بیش از 2000 سال بدون تغییر مانده‌اند. پوشش مومیایی‌های مصری حاوی موم هستند و موم زنبور دیر زمانی است كه در داروها، كرمها و لوسیون‌ها مصرف پیدا كرده است. از میان تمامی فرآورده‌های اصلی زنبورداری، موم چند كاره‌ترین و گسترده‌ترین ماده مصرفی بوده است.


بیشتر بدانیم: